Vatan gazetesinin haberine göre savcının talebi kabul edildiği takdirde 7 kişi hiçbir ceza almadan kurtulacak.

Gericilerin Madımak Oteli’ni ateşe vermesinin ardından 37 aydının hayatını yitirmesine neden olan olayda, suçluların bazıları yurtdışına kaçmış bazı isimler de izini kaybettirmişti.

Yakalanabilen ya da tespit edilebilen sanıklar hakkında Ankara 1 Nolu DGM’de dava açılmış, yargılama üç kez Yargıtay’da bozulduktan sonra 7 yılda karara bağlanmıştı. Davada 34 kişi ağırlaştırılmış müebbet, 4 kişi müebbet, 4 kişi 20’şer yıl 1 kişi 15 yıl, 9 kişi 7 yıl 6’şar ay bir kişi 5 yıl hapis cezası alırken, 14 kişi beraat etmişti.

Sivas olaylarının büyümesine öncülük eden sanıklardan Cafer Erçakmak’ın da aralarında olduğu 7 kişi yakalanamayınca dosyaları 2004’te ayrıldı. Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesi’nde yargılamaları süren Şevket Erdoğan, Köksal Koçak, Hakan Karaca, Necmi Karaömeroğlu, Yılmaz Bağ, İhsan Çakmak, Cafer Erçakmak’la ilgili dün yapılan 14. duruşmada Savcı Mustafa Bilgili esas hakkındaki mütalaayı açıkladı. Bilgili, sanıklar hakkında “Anayasal düzeni değiştirmeye iştirak” suçundan cezalandırılması istemiyle dava açıldığını, yasada bu suçun zaman aşımı süresinin ise 15 yıl olduğunu hatırlattı. Suç tarihi itibariyle 2 Temmuz 2008’de zaman aşımı süresinin dolduğunu bildiren Bilgili, sanıklar hakkındaki davanın düşmesine karar verilmesini talep etti.

Savcının talebinin ardından Mahkeme heyeti, karar için dosyayı incelemeye aldı. Kararın 19 Aralık’taki duruşmada açıklanacağı belirtilerek duruşma ertelendi.

“Ailelerin haberi yok”
Vatan gazetesine konuşan Sivas’ta hayatını kaybeden ailelerin avukatı Şenal Sarıhan, savcının mütalaayı açıkladığı davadan haberdar edilmediklerini söyledi ve olaya tepki gösterdi. Sarıhan “Bu davadan haberimiz yok, takip ettiğimiz bir dava da değil. Bu davanın bir kere bize tebliğ edilmesi gerekirdi. Ama bu yapılmadı. Bu ciddi ve toplumsal bir dava. Mahkeme, esas hakkındaki iddiamızı açıklamamız için bize bildirimde bulunulmalıydı. Katılanlar adına müdahil olmak için hemen başvuracağım” dedi.

Sarıhan, Sivas davasının iddianamesinde bir numaralı sanık olarak Cafer Erçakmak’ın göründüğünü de hatırlatarak zaman aşımı süresinin dolmadığını belirterek şunları söyledi: “Erçakmak durumundaki diğer sanıklar hakkında 765 sayılı TCK’nın 146. maddesi uyarınca ağırlaştırılmış müebbet cezası verilmiştir. Erçakmak hakkında ise aynı maddenin ‘iştirak’ suçunu düzenleyen 3. maddesinden dava açılmış ve 5 yıldan 15 yıla kadar hapis istenmiştir. Ancak Terörle Mücadele Kanunu kapsamında olduğundan ceza yarı oranında artar yani 7,5 yıldan 22,5 yıla kadar hapis olur. Bundan dolayı hem ağırlaştırılmış ceza yönünden hem de bu suç yönünden zaman aşımı da 22,5 yıl olmalıydı. Ayrıca hem bizim yasalarımızda hem de AİHM’ye göre bu tür suçlar ’insanlığa karşı suçlardır’ ve bunlarda zaman aşımı işlemez.”

“Bırakın münafıklar yansın”
Duruşma tutanağında, sanıklardan Cafer Erçakmak’ın yakalanmasına ilişkin müzekkereye hala olumlu yanıt verilmediği de yer aldı. Dönemin Refah Partili Belediye Meclis Üyesi olan Erçakmak, olayların “provokatörü” olarak gösteriliyordu. Madımak Oteli’ne itfaiyenin müdahalesi sırasında merdivenlere çıkarak, halkı galeyana getirmiş ve Aziz Nesin’e saldırmıştı. Uzun süre dönemin belediye başkanı Temel Karamollaoğlu ile karıştırılan Erçakmak, olayın ardından kayıplara karışmıştı.

McCain, seçimleri kaybetmesinin ardından yaptığı açıklamada Senatör Obama’nın kendisi ve ülkesi için büyük bir iş başardığını belirtirken, “Bunlar ülkemiz için zor zamanlar, ve ben bu gece ona, elimdeki tüm gücü bizi bu tehlikelerden geçirmesi için yardım etmeye harcayacağımı söyledim” dedi.

Obama’nın başkanlık döneminde uygulamada ne farklılık getireceği sorusu bir yana, seçilmiş olmasının ABD için sembolik bir anlamı var: 143 yıl önce Obama, ABD’de bir köle olabilirdi. Siyah bir başkanın seçilmesi, ABD için önemli bir değişikliği temsil ediyor. Ayrıca yeni First Lady olan Obama’nın eşi, köle kökenli siyahi bir aileden geliyor.

Seçimle ilgili erken ulaşılan önemli verilerden bazıları şöyle:

- Seçimlere yönelik toplam ilgide önemli artış var. Bunun üç göstergesi olduğu düşünülüyor: Oy kullanmak için kayıt yaptıran seçmenlerin sayısındaki artış, erken oy kullanan seçmenlerin sayısındaki artış ve Obama’nın seçim kampanyası mitinglerine katılım rakamları. Sandıkların önünde de saatler süren kuyruklar oluştu, şafak sökmeden sandık yerine gelen seçmenler olduğu gözlendi.

- Toplam katılımın artmasının yanında, özel bazı seçmen gruplarının seçimlere katılma oranı da artmış durumda. Örneğin oy kullanan siyahilerin oranı, toplam seçmenlere göre önceki seçime kıyasla %11’den %13’e çıktı. Yine Hispanik kökenlilerde de oy kullanma oranında artış olduğu söyleniyor. Bir başka özel grup da gençler. 30 yaş altı grupta da oy kullananların sayısı arttı.

- Seçimin kritik verilerinden bir tanesi, bu yükselen yeni seçmen gruplarının hepsinin Obama’yı desteklemesi. Örneğin siyahi seçmenlerin yüzde 95’i oyunu Obama’ya verdi. Hispaniklerde de Obama’nın oyları, McCain’e göre oldukça yüksek, % 70’e yaklaşıyor; ki Hispaniklerin ülkenin en hızlı büyüyen nüfus kategorisi olduğunu ekleyelim. Bir diğer ilginç veri de, beyaz seçmenler arasında McCain’in Obama’dan daha fazla oy alması. Dolayısıyla, bir anlamda seçimlerin kaderini ABD’nin beyazları dışında kalan “renkli” kitlelerinin belirlediği söylenebilir.

- 30 yaşın altındaki seçmenlerde de Obama destekçilerinin oranı %70. İlk defa oy kullanan seçmenlerde de bu oran aynı. Gerçekten de yaşın, bu seçimlerde tercih üzerinde doğrudan bir etkisi olduğu görüldü. Seçmenler 18-29, 30-44, 45-64 ve 65 ve üstü şeklinde dört yaş grubuna ayrıldığında, yaş yükseldikçe Cumhuriyetçi Parti’ye verilen oyların da arttığını görüyoruz, öyle ki, 65 yaşın üzerindeki seçmenlerde McCain, Obama’yı geride bırakıyor.

- Cinsiyet bakımından seçmenler incelendiğinde, erkeklerin yüzde 51’i Obama’yı desteklerken, bu oran kadınlarda yüzde 57’yi buluyor. Önceki seçimlerde Bush, erkek seçmenden yüzde 55 oy almıştı.

- Bir başka grup da, Bush iktidarında da çokça sözü edilen evanjelistler. Beyaz evanjelistler arasında McCain her 4 kişiden 3’ünün oyunu aldı. Bunda Sarah Palin’in de olumlu yönde katkısı var. Ancak Palin’in, buna rağmen toplam oylarda Cumhuriyetçi Parti için kayıp anlamına gelmiş olabileceği düşünülüyor. Yapılan anketlerde seçmenlerin yüzde 60’ı Palin’in gerektiği durumda başkan olabilecek kapasitede olmadığını düşündüğünü söylemişti. Bu oranın, McCain’in alacağı orandan yüksek olma ihtimali büyük.

- Obama, Cumhuriyetçi Parti’nin kaleleri olduğu düşünülen eyaletlerin bir kısmını kazanmayı başardı, bir kısmında da rekabeti oldukça kızıştırdı.

- Yine bir ankete göre, her 10 seçmenden 6’sı kendisi için en önemli başlığın ekonomi olduğunu söylemiş. Elbette bu durumda yaşanan ekonomik krizin de etkisi var. Kendisi için ekonominin en önemli başlık olduğunu söyleyenlerin büyük kısmının Bush yönetiminde yaşanan ekonomik krizi referans alıyor olması muhtemel, bu da bizi krizin seçimleri büyük oranda belirlediği sonucuna götürebilir. Bu anket sorusuna 10 seçmenden biri Irak, biri sağlık sistemi, bir de terörizm demiş.

- ABD’li seçim uzmanlarının ve iki büyük adayın kampanyasını yürüten uzmanların vardığı ortak noktalardan birisi de, bu seçimlerde yürütülen kampanyaların öncekilere göre gözle görülür farklılıklar taşıması. Bunlardan herkesin üzerinde anlaştığı bir numaralı değişiklik, internetin oynadığı rol. Obama, kampanyasını daha önceki seçimlerde görülmemiş oranda internet kullanımına dayandırdı. Bu hem bağış toplama kaynaklarının dağılımına, hem de kampanyada çalışacak gönüllülerin örgütlenmesine yansıdı. Blog sitelerinin, Youtube’un, internet reklamlarının ve SMS mesajlarının önceki seçimlerle kıyaslanamayacak ölçüde arttığı ve etkili olduğu düşünülüyor.

- Bir başka farklılık da, Obama’nın yürüttüğü seçim kampanyasında gönüllülerin ve kitlesel mitinglerin büyüklüğü. Yorumcular, Obama’nın kampanyasının, Kennedy’nin seçilmesinden beri görülmüş en büyük kitle desteğine ve enerjiye sahip olduğunu belirtiyorlar.

ABD Başkanlık seçimiyle ilgili diğer haberler

Obama için her şey dendi http://haber.sol.org.tr/mansetler/mansetalt/obama-icin-dendi.html

Başkanlar arasında yoksul az http://haber.sol.org.tr/dunyadan/abd-baskanlari-zenginlerden.html

Başkanların saldırı sicili http://haber.sol.org.tr/dunyadan/abd_baskanlarinin_sicili.html

Görevi bir aptaldan devralacak http://haber.sol.org.tr/dunyadan/aptal_bush.html

Sandık sanal olsa da kuyruk bâki http://haber.sol.org.tr/dunyadan/abd_oylama_nasil_oluyor.html

Her gün ırkçılık propagandası yapan, halkın “milli duyguları”nı kabartarak tiraj almaya çalışan tekelci basın “provokasyona gelmeyin” diye sekiz sütuna manşet atsa ne olur? O başlığın altında dahi şovenizm ve militarizm virüsünü yaymaktan vazgeçmiyorlar.

Dolayısıyla Erdoğan’ın “vatandaş sabretsin ama nereye kadar bilmiyorum” sözünün kaza olduğunu söyleyenlerin samimiyetine inanmak için bir neden yok. Başbakan’ın maksadı aşan laflar ettiğini düşünmek de saçma. Kafasındaki bu…

Yaptıkları da ortada…

AKP önümüzdeki dönemi toplumun bütün kesimlerine “savaş” ilan ederek kazanmayı deneyecek. Karşısında “savaş” ilan etmiş bir unsur olduğundan, Kürt sorununu bu “savaş”ı meşrulaştırmak için kullanacak.

İster çıksın “yanlış anlaşıldım” desin, ister “yalan mı, vatandaşın sabrı taşıyor” diye diklenmeye devam etsin, bir şey değişmez: AKP’nin çatışmaları tırmandırmayacağını düşünen herkes yanılıyor, bunu umarak politika geliştirenler de hesap hatası yapıyor.

Pompalı tüfek olayı, AKP’nin “topyekun savaş” stratejisinin bir parçasıdır. Kendi tabanını işin içine katan, halka halkı hedef gösteren, ideolojik tahkimatı yapılmış bir “mücadele” tasarlıyorlar. Dışarıda Barzani ve ABD ile anlaşmanın, içeride TSK’yla uzlaşmanın bu türden bir tırmandırma için gereken kuvveti sağladığını düşünüyorlar. Bu açıdan DTP’den dün gelen açıklama son derece ilginç. Ahmet Türk, Kürtlere sırtını dönen bir AKP’nin TSK tarafından hemen harcanacağı söylüyordu. Bütünüyle temelsiz değil bu düşünce ama TSK’nın hâlâ tek ve değişmez iktidar unsuru olduğuna ilişkin saplantı sürüyor demek ki… Ve ortada gerçekten bir hesap hatası var.

AKP’nin genel olarak faşizan bir yönelime giremeyeceğini düşünen herkes hesap hatası yaptı. İslamcılar modernleşiyormuş, sisteme entegre oluyorlarmış… Sanki sistem faşizm, faşizan yönelimler üretmiyormuş gibi… Liberal unsurlar giderek güçleniyormuş, AKP onlarsız yapamazmış… Faşizme karşı güvencemiz Altan biraderler, Hadi bey, Yasemin hanım olacak ha?..

Evet, ortada büyük bir tehlike var. Siyasi iktidar saldırıyor. Emekçiye, öğrenciye, köylüye… Bu zamlarla, artan işsizlikle, çaresiz saldıracak. Kürt sorununu bu bağlamda kullanacak. Bir taşla iki kuş vurmaya çalışacak. Hem Kürt sorunundaki gerginliği yayarak toplumu rehin alacak hem de Kürt sorununda eline tutuşturulan “çözüm”ü aslanlar gibi savunacak. AKP’nin bu hesabı tutmayabilir ama tümden geçersiz ilan edilemez.

Şimdi “vatandaş”a dönelim… Bu düzen kir, düşmanlık, ırkçılık, gericilik üretiyor. Peki bu üretime “dışarıdan” epey katkı yapılmadı mı?

Çatışmaların sorumlusu inkarcı devlet. Doğrudur. Sonra… Duyarsız halk da sorumlu. Peki. Daha… Kana kan intikam. Başka…

Yaşasın halkların kardeşliği…

Türklerde milliyetçiliğin zirve yapması için elinden geleni yap, sonra birlikte yaşamaktan söz et. Zaten öylelerdi öyle mi?

İstanbul’daki pompalı tüfek, dendiğine göre bir Roman vatandaşın elindeymiş… Ne vatandaş! Çoğuna TC kimliği bile verilmiyor. Kuraldır en “milliyetçi”ler buralardan çıkacak, yılların dışlanmışlığından kurtulmanın yolu olarak Kürtlere düşmanlıkta ön sıraya geçmeye çalışanlar olacak başka etnik topluluklardan. Ve elbette işsiz, zamlara tepkili, yoksul ve ezik Türklerden…

Bu altyapı hazırdı. Şimdi AKP bu altyapıyı kullanmayı deneyecek. Yıllardır sözünü ettiğimiz “dehşet dengesi”ni kurcalayacak.

Birlikte yaşamak isteyen, bu tezgahı bozmak için birleştirici olanı güçlendirir: Zamlara, işsizliğe, gericiliğe, Amerikancılığa karşı mücadele… Türkü, Kürdü, Romanı, Arapı, Çerkesi… Herkesi burada toplamak.

Yıllardır “milliyetçilikle oynamayın” dedik, emperyalizmle pazarlığı hoş görmeyin dedik, solculuk ilkeliliktir dedik. Az işe yaradı. Çünkü büyük güçler bastırıyor, büyük güçlerin hareketleri önem kazanıyor, emekçi halk hareket edemez hale geliyor. Solda da bu büyük oyuna katılarak kendi küçüklüğünü unutmak isteyenler vardı. Barzani, Talabani, Avrupa Birliği, ABD, emperyalist projeler… Ve de AKP. Şimdi “halk düşmanı” ilan edilen AKP. Hepsi sineye çekildi.

AKP’nin bu hamlesi ne kadar uyarıcı olur, bilmiyorum. Ancak bildiğimiz bir şey var.

Derhal, daha fazla gecikmeden birleştirici bir çıkış gerçekleştirilmeli.

Çünkü Türkiye’de ortak bir halk direnci yaratılmazsa, AKP’nin krizi Kürt sorununun üzerine yıkmak istemesinin ancak iki sonucu olabilir. AKP başarılı olur, daha fazlasını kaldıramaz dediğimiz Türkiye mutlak gericiliğe yönelir; AKP başarısız olur, Türkiye önce iç savaşa sonra bölünmeye gider.
Kemal Okuyan
sol.org

Komünizm insanları milletlerine,dinlerine,renklerine göre ayırmak değildir,
Komünizm farklılıkları zenginlik olarak görüp beraberce yaşamaktır.

Komünizm savaş değildir,
Komünizm tüm dünyada barıştır.

Komünizm çalışmadan,ter dökmeden kazanmak değildir,
Komünizm her insanın emeği kadar kazanmasıdır.

Komünizm zenginlerin mahkemelerinde fakirlerin yargılanması değildir,
Komünizm herkese eşit adalettir.

Komünizm yoksul diye insanların hastahane kapılarında,zenginlerin ise hastane süitlerinde yaşamaları değildir.
Komünizm her insana eşit sağlık imkanı sunulmasıdır.

Komünizm fakirin okula gitmek için 10km yürümesi ya da baba parasıyla okumak değildir.
Komünizm her insana eşit eğitim olanakları sunmaktır.

Komünizm hayata baba bursuyla gelip,çalışmadan yaşayabilmek değildir.
Komünizm çalışmasını engelliyecek bir sağlık sorunu vs. vs. olmadığı sürece çalışıp yaşamaktır.

Komünizm sadece zenginlerin eğlenmesi değildir.
Komünizm halkın isteklerine göre kurulan eğlence mekanlarında(diskodan tiyatroya,sinemadan ortaoyununa vs.) herkesin eğlenebilmesidir.

Komünizm orduya milyar dolarlar harcanması değildir.
Komünizm önceliği insan olan bir ideolojidir.

Komünizm etnik kökene ya da dine göre kıyak geçmek değildir.
Komünizm her insana eşit yaklaşmaktır.

Sevgili Artena ya teşekkürler…

Sistem ardından kullanıcının sarhoş olup olmadığını anlamak için belli bir zaman dilimi içinde cevaplanmak üzere 5 basit matematik sorusunu yöneltiyor. Kullanıcı ancak soruları doğru cevaplayabilirse e-posta gönderiliyor.

Mail googles’ı kurmak isteyenlerin öncelikle settings altından labs kısmına girmesi ve hizmeti aktif hale getirmesi gerekiyor. Kullanıcılar ayrıca denetim günü ve saatini de belirleyebiliyor.

Başkan Hugo Chavez, Birleşik Devletler hükümetini de bulaşmakla itham ettiği yakın bir hükümet darbesi ihtimaliyle karşı karşıya olduğuna inanıyordu. Başkan Evo Morales, hükümetinin Birleşik Devletler tarafından kışkırtılan ciddi bir istikrarsızlaştırma [hamlesiyle] karşı karşıya olduğunu düşünüyordu. Üçüncü bir ülke, Paraguay, daha on gün önce askeri yetkililer ve muhalif politikacıların dâhil olduğu bir komployu açığa çıkardıklarını duyurdu.

Şu anda Latin Amerika, 20. yüzyılın sonunda demokrasinin yeniden tesis edilmesinden bu yana en ciddi krizle karşı karşıya bulunmaktadır.

(…)

Bu olaylar Latin Amerika’da demokrasiyi kimin savunduğunu ve kimin tehdit ettiğini su götürmez biçimde gözler önüne seriyor.

Kıtamızın kuzeyi ve güneyi arasında var olan, Bolívar’ın ve Monroe’nun fikirleri arasındaki büyük çelişkiyi ifade etmek için daha kesin bir yol olamaz.

Bolívar’ın büyük hedefi henüz modern iletişim medyasının bulunmadığı ve hatta daha Panama Kanalı’nın bile bulunmadığı bir zamana dayanıyor. BD emperyalizmi de mevcut değildi. Yalnızca İngilizce konuşan, sonradan birleşerek 1776 yılında Fransa ve İspanya’nın desteği ile bağımsızlığını kazanan 13 koloni vardı.

Özgürlük Savaşçısı, kendi yaşadığı dönemden yüzyıllar sonrasını görerek 1829 yılında “Amerika Birleşik Devletleri özgürlük adı altında Amerika’nın başına sefalet belasını açacağa benziyor” açıklamasında bulundu…

Hugo Chávez, Venezuelalı bir asker.
Hükümette olmadığı sırada, halkın sempatisini ve hedefine yönelik desteğini kazandı. Bir burjuva anayasası altında yapılan seçimleri kazandı.
Bu eziyet verici belge altında yeminini etti ve yeni bir anayasa için sözünü tuttu.

Hem sağın hem de solun önyargılı fikirleri ile çarpıştı ve tüm Latin Amerika’yı etkisi altında tutan zorlu öznel koşullarda Bolivarcı Devrim’i başlattı.”

Fidel CASTRO
Prensa Latina